Hoor en wederhoor

Het is een goed gebruik in de journalistiek om “hoor en wederhoor” toe te passen. Daarom heeft de redactie van de LVSL Nieuwsbrief besloten dit ook toe te passen naar aanleiding van het artikel: “Een mens blijft zich verbazen” van Henk Robbers. Omdat ook ik deel uitmaakte van de jury, wil ik graag reageren op dit artikel.

Heeft Henk gelijk met wat hij beweert in zijn artikel? Ja en nee.

Waarom ja?
De ervaring heeft geleerd dat er altijd verschillen van mening zijn op de uitslag van een jury. Of dit nu bij filmen of sport is. Het is om het even. Daarom begrijp ik de kritiek van Henk volkomen en is ten dele ook terecht. Maar laat ik wel allereerst opmerken dat de jury heeft gehandeld naar eer en geweten. Henk stelt overigens in zijn artikel niet het tegendeel. Bij het juryoverleg zijn alle films uitvoerig besproken. Wel was het uitgangspunt van de jury dat de inhoud van de film moest voldoen aan de opdracht, namelijk het uitbeelden van een vorm van “Crisis”. Om die reden vond de jury dat een aantal films afvielen omdat zij niet (voldoende) aan die opdracht voldeden. Dit ondanks het vele werk dat aan de film besteed was.

Waarom nee?
Henk stelt als voorbeeld: “Als je een filmpje maakt met gelach in de zaal, of met een ondeugende ondertoon, dan scoor je altijd hoog, al zijn de beelden nog zo matig”, einde citaat. Als de jury voor deze weg had gekozen was de gekozen winnende film, althans volgens deze redenering, “ofwel geestig”, ofwel “ondeugend” het niet geworden. Althans ik heb geen van deze elementen in de film ontdekt. Wel een verassend plot op het einde, die bovendien “de lading volledig dekte”, namelijk een vorm van crisis uitbeeldde. Als je als jury in je overweging ook, of erger nog alleen, moet betrekken de hoeveelheid werk die aan een film is besteed, gaat het de verkeerde kant op naar mijn mening. Hier mag wel veel waardering voor zijn, maar niet als (mee)beslissende factor. Zeker niet bij een filmwedstrijd met een vooraf bepaald onderwerp zoals nu het geval was. Laat ik nog wel opmerken dat de juryleden het een moeilijke keuze vonden om een winnaar aan te wijzen omdat met name de drie genomineerde films dicht bij elkaar stonden. Maar was wel unaniem.

Tot slot !
Ik wil geenszins beweren dat alles goed gegaan is bij de jurering. De leden van de jury hebben vooraf de films niet kunnen zien en hebben dus - ter plekke - en binnen redelijk korte tijd - tijdens de pauzes – hun keuze en het verhaal waarom moeten maken. Dit als excuus voor de summiere verslaggeving. Tel daarbij de onervarenheid van de juryleden en de cirkel is rond.

Wat is de les voor een volgende keer?
Om eenieder die zich heeft ingezet voor het slagen van een filmwedstrijd, door mee te doen met een film, serieus te nemen zal voortaan een meer ervaren jury moeten worden aangezocht, die bovendien de films vooraf moet kunnen bekijken om daardoor een weloverwogen beslissing te kunnen. Dit gepaard gaande met een uitvoerig juryrapport.

Dus het was toch een leerzame avond. Die fout maken we nooit meer !!!

Lid van de jury,

Pim Perquin

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)