Verslag filmanalyse op 2 febr. 2015

Arie de Ridder becommentarieert vijf films (een zesde was niet afspeelbaar gebleken). Het zijn:

  1. Bedrijfsfilm van Hans Stauttener over de jeugdopleiding bij de voetbalclub ADO Den Haag (9 minuten, 33 seconden).
  2. Vakantiefilm van Leo Voorham over zijn reis naar Essaouira aan de Atlantische kust van Marokko (3 minuten, 42 seconden).
  3. Vakantiefilm van Dick Brouwer over de Estramadura (titel: Het andere Spanje, 7 minuten, 49 seconden).
  4. Familiefilm Pernilla’s zwemles van Ton Jansen (3 minuten, 53 seconden).
  5. Vakantiefilm New York door Coby Haring (duur 11 minuten, 14 seconden).

Ad 1. Bedrijfsfilm van Hans Stauttener over de jeugdopleiding bij de voetbalclub ADO Den Haag

De film, gemonteerd door Hans uit opnames van een cameraman, wordt door Arie gezien en behandeld als een professioneel product. De maker is vrijwilliger bij de jeugdafdeling van ADO. Zijn film besteedt aandacht aan alle club-activiteiten, zoals: training in groepen en individueel, performancetraining (2x per week) om een ‘voetballichaam’ te krijgen, fysiotherapie, krachttraining en mediatraining - dit laatste zelfs voor de jongen die ‘als rode draad’ door de film loopt!

Bij ADO worden alle wedstrijden opgenomen en, zoals we zien, met de spelers geanalyseerd. Aan het eind van de film karakteriseert een club-bons de Haagse voetbalcultuur met de woorden brutaliteit, lef en passie.

Het is volgens Arie een duidelijke film, waarbij de jongen de kijker nu en dan betrekt. De opening en de titel zijn goed, maar een stijlbreuk vormt het busje, waar de jongen niet uit stapt.

Er is helaas nergens live-geluid; de muziek is dominant en het commentaar vertelt niet, maar ‘geeft instructies’.

Duidelijk worden via titels de personen vermeld die bij de verschillende activiteiten betrokken zijn, maar veelal kunnen we ze toch niet leren kennen, omdat we hun gezicht niet zien.

Er zijn leuke overgangen en vertragingen. Het vliegende ADO-embleem is overbodig.

Arie’s oordeel; de film is ruim voldoende en informatief voor de doelgroep (in casu de nieuwe Chinese eigenaars van de club).

De maker komt telkens weer naar voren om Arie tegen te spreken en zich, soms fel, tegen diens opmerkingen te verdedigen.

Arie-en-Hans

Ad 2. Vakantiefilm van Leo Voorham over zijn reis naar Essaouira aan de Atlantische kust van Marokko

Mooie beelden. De belettering is rommelig, doordat verschillende lettertypen gebruikt zijn. De titel, aldus Arie, ‘is langer dan het plaatsje groot is’.

Van de visserijshots kan beter een verhaaltje gemaakt worden door ze in hun logische volgorde te monteren. De tekenaar kan beter ná het getekende object worden geplaatst. De verfilming van de medina is te lang, omdat daar weinig gebeurt.

Jammer genoeg ontbreekt live geluid ook bij de fraaie zee-beelden geheel (het was, aldus Leo, onbruikbaar). Juist zee-geluid zou, aldus Arie, bij deze film heel belangrijk zijn geweest. De Marokkaanse muziek die het geheel ‘onderspoelt’ komt over als een monotone dreun. Er is ook geen voice-over.

Ad 3. Vakantiefilm van Dick Brouwer over de Estramadura, titel: Het andere Spanje

De Via de la Plata en de Ruta de la Plata zijn grotendeels identiek, zien we in de film op een kaart, die we langer zouden moeten bestuderen om dat in te zien (voor de kijker is het misschien ook niet zo interessant, meent Arie).

De commentaarstem is goed, maar levert wel erg veel commentaar, dat daardoor niet zal beklijven. De kijker wordt bij deze film geen deelgenoot, behalve dan bij de vogels, zoals de alom tegenwoordige ooievaars (jammer dat we hun geklepper niet horen: dat kan er alsnog bij worden gemonteerd!), en indrukwekkend is met name het shot van een adelaar in volle vlucht.

Overbodig zijn de tussenshots met de caravan; de muziek komt op een gegeven moment niet uit Spanje maar uit Perú (omdat daar een conquistador vermeld wordt, verdedigt Dick zich).

De film eindigt wat abrupt; maar de kijker blijft wél achter met het gevoel dat hij deze reis graag ook eens zou willen maken.

Ad 4. Familiefilm Pernilla’s zwemles van Ton Jansen

Deze familiefilm heeft, aldus Arie, spannende momenten (vooral voor opa’s, voegt hij eraan toe!). Zo’n moment is het onderdompelen van het kind door de zwem-instructrice.

Opmerkingen: opname en montage kunnen sterker. De kleurcorrectie kan beter. En: losse opnamen zijn samen nog geen film. Wij filmers proberen met een opeenvolging van bewegende beelden een verhaal te vertellen, wat de de fotograaf in één shot probeert te doen.

Ad 5. Vakantiefilm New York door Coby Haring

Coby licht toe: eenmaal in New York met haar dochter, zat ze zonder filmcamera. Daarop besloot ze het film-knopje van haar fotocameraatje eens uit te proberen. Buiten leverde dat een beter resultaat op dan binnen. Het geluid was volgens haar ‘wel aardig’.

Arie: het is een consequent van titels voorziene impressie van New York. De dochter doet dienst als ‘rode draad’. Een voice-over wordt niet gemist. Het camerawerk is verzorgd, de muziek goed gekozen. Snelle bewegingen kan het cameraatje niet helemaal bijhouden. De cameravrouw heeft oog voor details, en levert een beeld van de stad én haar bewoners.

Een super-8 filmer zou versteld staan van de door dit simpele, goedkope apparaat geleverde kwaliteit.

Een algemene opmerking: Een misser in het geluid is beter te camoufleren met een cross-over dan met een fade-out + fade-in.

Tot slot: hoe pijnlijk dat ook kan zijn: houd de verhaallijn vast en ‘kill’ zo nodig je ‘darlings’ (schrap onbruikbare mooie shots).

De voorzitter richt zich nog tot de aanwezigen die komende week aan de beginnerscursus gaan deelnemen met het verzoek hun camera én manual mee te nemen.

De stukken voor de jaarvergadering zijn beschikbaar.

Vóór de filmanalyse bracht hij verslag uit van de Cinéfleur een dag eerder, waar Joop Mosterds montage van de jaarlijkse Scratch de prijs voor de beste film kreeg. (Amfi’66 won de groepsprijs).

Op maandag 9 februari komt ook de districts-rondreisjury langs.

Pim Lukkenaer

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)