Verslag van de voorverkiezing films voor Cinefleur 2015

De zaal was goed bezet toen de voorzitter de avond opende met een aantal mededelingen: De echtgenoot van Bethie Bethe is overleden en wordt morgen in Leiderdorp begraven (zie extra bulletin LVSL). Bethie was in het verleden een trouw lid van onze club. De bloemen, welke voor in de zaal liggen, zijn verzorgd door Ria Wasser en zullen aan het eind van de avond aan de deelnemers worden uitgereikt.

Wijzigingen van adres etc. gaarne doorgeven aan de ledenadministratie. Nieuwe leden wordt verzocht een fotootje af te geven aan dezelfde administratie. Tenslotte nogmaals een uiteenzetting over Cinefleur. De strijd kan beginnen, 12 films, Stille Nacht, incluis. Voor uw verslaggever een haast onmogelijke opdracht om dit te verslaan. Er is geen pauze tussen de films, zodat niets kan bezinken in ons brein. Het geheugen wordt minder.

  1. Bakkertje Milo van Anneke van Rooyen.
    Van Anneke kan je altijd iets geks verwachten en ja hoor een klein manneke op skateboard scheurt dwars door alles heen naar de supermarkt. Gewaagde camerastandpunten, zoals wij die bij motorracen zien. Schitterend. Aandoenlijk wanneer hij een grote doos eieren in zijn “mandje” doet. Wij wachten tot hij zal vallen met die eieren, maar neen hoor Milo gaat aan het bakken. Doet alles als een volleerde bakker of zoals onze moeder dat deed. Zoals hij kijkt door het ruitje van de magnetron is ontroerend. Waarom al dit werk? Hij verkoopt Brownies en Blendies op een feestmarkt en het loopt als een trein. Al spoedig staat er op zijn tent: “Op is op, digt.” De muziek van Prokofjev viel wat zwaar op de maag.
  2. Animaris Annabellis van Gerard de Boer e.a.
    Het is een geromantiseerd sprookjesverhaal over het werk van Theo Jansen. De hoofdfiguur, eenzaam in zijn schuurtje, bouwt aan zijn scheppingen, vreemde bouwsels van kunststof pijpen, die door de wind en tractie voortbewegen op het strand. Het moet wel waaien. Dan komt er een allerliefst klein meisje “Annabel” geheten in die schuur en blaast een toon op een stukje pijp. Baas Theo blijkt dat ook te kunnen en zo begint een leuk verhaal waarin het meisje een panfluit maakt waarop zij melodieën kan produceren, waarbij er een miniatuur “beest”uit een schelp komt. Om een lang verhaal kort te maken. Er komt een productielijn waarbij de kleine strandbeesten verkocht worden en er een plaag van deze dieren dreigt te ontstaan. Alles komt goed wanneer Annabel als de rattenvanger van Hamelen de dieren naar het strand lokt. Een knap werk van Gerard met veel animatietrucs, waarover hij alleen heer en meester is.
  3. Scratchdagen van Joop Mosterd.
    Een schitterende happening op ons brede doek. Joop goochelt met beelden en voor degeen die hieraan nooit meewerkte (aan de opnames) een must om dat ook eens mee te maken. We zien steeds korte delen van aria’s en koorbewerkingen, afgewisseld door interviews met solisten, dirigenten en de organisator Frans Cornelisse. Prima! Ook Arie Duif komt in beeld. Een geweldenaar in tribunes bouwen en verdere logistiek. Naast klassiek repertoire ook uitvoeringen van musicalmuziek. Heupwiegende dames op Arie Duif’s tribunes. Dat ging gelukkig goed. Voor het eerst dat ik het Engels orgel mocht horen, ook hier weer mooie opnames. Zelfs de LVSL wordt even genoemd en gezien in de figuur van Mario. Deze film is zo’n voorbeeld van LVSL collectief werk wat daarna zo mooi wordt gemonteerd door Joop Mosterd. Applaus.
  4. Mystiek Peru van Dick Brouwer.
    Wat reist die man toch veel. Van Himalaya tot Macchu Picchu, niets is hem te ver. Dick heeft waarschijnlijk een heel lange opname gecomprimeerd tot een film van 9 minuten en 36 seconden. Het was een teveel aan beelden, maar wat wij zagen was heel indrukwekkend. Kust, woestijn, lagunes, van vlaktes tot bergen van 4000 meter. Ook de reisgenoten zijn van de partij en net toen ik dacht: “ik mis Dick in de film, hij laat zich altijd een keertje zien” kwam hij het bospad afgedaald. Het verhaal over Macchu Picchu is de tragiek van de Spaanse overheersing. De Inca’s werden verdreven. Laten wij Columbus maar de schuld geven.
  5. Vergeten zielen van Else van Laere.
    Een bijzondere film, die je een paar keer moet zien, wil je het begrijpen. Een weduwe gaat regelmatig naar het graf van haar man en vertelt de laatste nieuwtjes uit de familie, nadat ze bloemetjes heeft geplant. Dan ontspint zich een dialoog tussen de ziel van de begraven buurman, die al lang vergeten is, en deze vrouw. Aanvankelijk moet de vrouw daar niets van hebben maar neemt de volgende maal toch ook een plantje voor het graf van de buurman mee. De “ziel” van de buurman wil een tolk zijn voor al die vergeten zielen op deze begraafplaats en eindigt met de woorden: ”beleef je leven”, wat de vrouw peinzend herhaalt. Een rol voortreffelijk gespeeld door Marijke Meeuws. Het geluid van haar stem komt niet mooi over.

    Pauze en we gaan weer knabbelen op de chips en hoorntjes.

  6. Op eigen kracht van Joop Mosterd e.a.
    Een indrukwekkende film over cliënten van de GGZ, die kunst maken en dit tentoonstellen. Het meest is schilder en tekenwerk. In deze documentaire interviewt Joop zowel de begeleiders en therapeuten als de cliënten. “Wat doet het maken van kunst met deze mensen?” is het telkens terugkerend thema. En dan wordt je geroerd wanneer je hoort hoe het vaak een bevrijding voor hen is. Zij hebben een talent! Met kunst kunnen zij iets laten zien van zichzelf. Ook de therapeuten zien, wat dit teweegbrengt bij hun cliënten. Het geeft hen het gevoel van zelfstandigheid, meerwaarde, zelfvertrouwen. Goede interviews, prima kadrering en vooral emotioneel.
  7. Wie ben ik? van Else van Laere en Norbert Entken.
    In deze korte film zijn wij getuige van een meisje met een gestoord zelfbeeld. Else weet heel kunstig om te gaan met beeldwisselingen. De schommel en de portretten zijn daar een voorbeeld van. Bij de aftiteling lazen wij naam van de dochter van Norbert?
  8. Olifantenpoel van Marion Smit.
    Sorry ik las eerst Olifantenpoep, maar dat kwam er ook in voor. In Addopark van Zuid Afrika zijn nog veel olifanten, die zich dagelijks vermaken in de bagger. Het is ook een bescherming van hun vacht. Marion heeft daar lang staan filmen om hier een reportage van te maken. Zij laat dan ook vele facetten van het leven in de kudde zien. Vooral de kleine olifantjes stelen je hart.
  9. Herbegrafenis van Diederik van Leyden Gael van Henk Robbers.
    Henk heeft het gepresteerd om van een lange reportage een kortere film te maken zonder de belangrijke momenten over te slaan. Het blijft prachtig camerawerk van vele leden van onze club. De montage echter maakt de film en dat is Henk gelukt.
  10. Bigg Festival in het atelier van Willem van Scheijndel van Henk Robbers en Toon Verhoeven
    Op de binnenplaats van het huis van een bekende Leids portretschilder, zingen twee dames jazz, de één begeleid door een combo en de ander begeleidt zichzelf op de piano (elektrisch). De laatste heet Lizzy Ossevoort en zij trekt telkens een raar bekkie maar zingt mooi. Het gaat natuurlijk ook om de gastheer, die enkele beschouwingen geeft over zijn kunst. Wel erg statisch, Willem van Scheijndel op de bank, maar haarscherpe opnames van die kop vol groeven.
  11. Stille Nacht van Toon Verhoeven.
    Dan komen wij toch nog in de Kerstsfeer, heeft menigeen gedacht. Maar Toon heeft meestal een boodschap. Dit keer ligt daar een allerliefst klein meisje op haar buik en ellebogen temidden van kaarsen naar de haard te staren. Terwijl het lied “Stille Nacht, Heilige Nacht” wordt gespeeld in vele decibellen klinkt daar de stem van de TV of Radio omroeper met alle dagelijkse ellende van oorlog, moord en verdriet. Het is de laatste film, maar het houdt de mensheid een spiegel voor.

Schrijver van deze avond hoopt niet dat hij verkeerde waarnemingen heeft weergegeven. Gelukkig is hij geen jurylid, de zaal stemde ditmaal.

Wout de Bruijne

cinefleur voorkeuze

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)