Derde en laatste verslag van de cursus Beeldexpressie van Henk van de Meeberg

Henk van de Meeberg begon de avond met het uitspreken van zijn grote waardering voor de prijswinnende LVSL films op het Nationale filmfestival in Purmerend. “Babyblues” muntte uit in het natuurlijke spel van de hoofdrolspelers, Henny wist de exposure (de 5W's) in een shot te vangen in de film “Lonelyboy” en zelfs de bewust saaie langere shots waren voortreffelijk, een verfrissende eigen stijl. Dit moet even gememoreerd worden want het succes van onze clubgenoten straalt toch ook enigszins af op deze cursusgroep.

Vervolgens werd overgegaan tot de orde van de dag, de cursus met het onderdeel Cameravoering. Er werden een vijftal groepjes gevormd met elk de opdracht, het filmen van een emotionele act. Bij de eerste groep de opdracht een duo te filmen met aan de ene kant een woedende man en aan de andere kant de (onthutste) toehoorder, een expressioneel gebeuren. Vanuit twee camerastandpunten werd gefilmd en er werd intensief overlegd hoe een en ander vast te leggen, uiteindelijk na vele pogingen, dachten we toch wel de juiste beelden te hebben, maar hoe dit snel te monteren?. De andere groepen kregen ook dergelijke opdrachten. Toen iedereen klaar was, verraste Henk met de mededeling dat de film weer opgeborgen kon worden en dat elke groep zijn bevindingen moest vertellen.

Bij deze discussies kwamen volgende belangrijke punten naar voren.

  • De bovenliggende partij, (bij groep 1 de woedende man), moet met een laag camerastandpunt worden gefilmd en de onderliggende partij van boven uit; in geval de onderliggende partij wordt gerehabiliteerd, gaat de camera langzaam naar beneden.
  • De dialoog is minder interessant, want de beelden moeten voor zich spreken. …...”a picture is more then thousand words”
  • Niet steeds een totaal overgaand in een halftotaal en een close up, maar beter een langzame inzoom op alleen het gezicht. Let goed op waar je staat en wat het filmisch gevolg is.
  • De filmers hadden moeite met het acteren en zeker als het om expressie gaat, want we zijn niet allemaal zo stoïcijns als Hennie; hoe een verliefdheid uit te beelden of een treurige scheiding en woede kan zelfs lachwekkend overkomen en nogmaals ten overvloede deze beelden kunnen allemaal zonder woorden. Een klein kort verklarend shotje aan het eind kan belangrijk zijn.
  • Bij de dialoog met twee camera's is het belangrijk niet over de lijn te gaan en om dit duidelijk te illustreren is (door Coby) een bijlage geplaatst over dit onderwerp uit het boek “Films maken”(2012) van Roemer Lievaart

Na de Pauze werden 5 filmpjes vertoond met daarin de cameravoering in de hoofdrol.

Filmpje 1 - In een drukke omgeving werd ingezoomd op en “meegereden” met een hoofdrolspeler en dit vervolgens op de andere speler met duidelijk de intentie van de cameravoering dat deze lieden elkaar zouden ontmoeten.

Filmpje 2 - Een drukke cameravoering met een laag standpunt, die de indruk geeft dat de toeschouwer tussen de mensen loopt; zeer drukke camerabewegingen om chaos uit te beelden met de juiste muziek/geluiden op het juiste ogenblik. Echter geen subtiliteit.

Filmpje 3 - De lange scene van wachtende Gary Grant in de film North by Northwest van Alfred Hitchcock. Het camerawerk met veel totalen en halftotalen van een desolaat landschap en slechts één close-up. De decoupage is vanzelfsprekend en de toeschouwer wacht tot het fout gaat, veel suspense door het goede camerawerk. De hoofdrolspeler kijkt en hij bepaalt de kijkas.

Filmpje 4 - Wat je niet ziet en toch niet mist In een grote open hal met verschillende taferelen zonder omhulsel van bouwwerken, ieder heeft zijn afgebakend open stukje; de werkzoekende hoofdrolspeelster gaat met diverse mensen dialogen aan, zeer subtiel camerawerk uit dezelfde hoek en alles wordt overgelaten aan de fantasie van de kijker. Een van de cursusleden heeft de film gezien en het duurde wel even, maar ook hij werd in het stuk meegesleept. Een voorbeeld dat je wel heel veel kunt weglaten.

Filmpje 5 - Een film met veel exposes, waarin het moeilijk was de spanning te bereiken, dus de exposes moesten steeds terugkomen, de toeschouwer werd door enkele associatieve scenes vaak op het verkeerde been gezet Beeld expressie door de art director.

Filmpje 6 -Dit was voor Henk van de Meeberg emoties in de overtreffende trap. Een zieke vader en een jonge dochter, die trots is op haar vader, kamperen in een groot woud vlak aan zee. Er word weinig gesproken en op het juiste ogenblik een kort muziekstuk of geluidsfragment. De dochter loopt regelmatig door het woud naar de kust en maakt een gewaad uit zeewier; aan het eind neemt ze haar zieke vader mee naar de rotskust en bedekt hem met het statige zeewiergewaad. Er is sprake van een ingetogen diepe emotie, die knap door het camerawerk wordt opgewekt.

Voor Henk van de Meeberg was deze laatste film het grote voorbeeld, waarmee hij zijn cursus afsloot en een welgemeend applaus in ontvangst kon nemen. Henk van de Meeberg, een man met eigenzinnige denkbeelden en een eigen visie op het filmen waar hij je graag deelgenoot van wil maken.

Joop Mosterd

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)