Sinterklaas is weer vertrokken maar bij filmclub LVSL ligt nog een surprise. Die wordt vanavond (8 december) uitgereikt. Daar moet dan wel eerst een winnaar voor worden gevonden. Dat gebeurt zodra de uitslag van de Cinefleurvoorkeuze bekend is.
Daarvoor zijn 6 films aangemeld. Verder wordt er nog een beste kerstwens-film gekozen uit de 3 ingezonden exemplaren.
Leo van Aubel opent de clubavond vanwege afwezigheid van voorzitter en vicevoorzitter met wat mededelingen.
Arie de Ridder is herstellende van een ingrijpende operatie en herstelt goed. Hij hoopt bij de nieuwjaarsbijeenkomst weer te kunnen aanschuiven. Aanmelden voor de nieuwjaarsbijeenkomst kan nog bij liefenleed@lvsl.nl.
Het Cinefleurfilmfestival wordt gehouden in Aalsmeer op 8 februari 2026. Daar doen 5 filmclubs aan mee: Amfi’66 uit Hillegom, Film en Videoclub Aalsmeer, Filmclub Zoetermeer, HAF uit Den Haag en Filmclub LVSL. De organiserende filmclub (Film en Videoclub Aalsmeer) is uitgesloten van deelname. De deelnemers leveren 3 films in die tezamen niet langer dan 30 minuten mogen zijn.
Alle Cinefleur- en kerstwens-films worden vertoond waarna de stemming plaatsvindt.
De aanwezige leden krijgen elk een stemformulier waarop zij hun beoordeling vermelden voor de 3 beste films: 3 punten voor de beste film vinden, gevolgd door 2 punten en 1 punt.
In een telprogramma worden de scores ingevoerd waardoor direct het resultaat zichtbaar wordt.
Voor de als eerste geplaatste Cinefleurfilm wacht een bokaal, gemaakt door Henny Hartevelt. Voor de beste kerstwens-film wacht een “bokaal” van een andere categorie.
Leo doet nog het verzoek aan de makers van de 3 films die worden genomineerd voor het Cinefleurfestival of ze een profiel over zichzelf willen schrijven en dat met pasfoto naar voorzitter@lvsl.nl sturen.
Daarna is Ruud Smeenk aan het woord die informatie geeft over op handen zijnde (mogelijke) bestuurswijzigingen. De details zijn te lezen in Nieuwsbrief Nr 18 van 12 december 2025.
Leo neemt daarna de microfoon weer over en begeleidt het voorkeuzeproces van de ingezonden films.
Te beginnen met de 6 kandidaten voor het Cinefleurfestival.
1. Melkveehouderij en fokbedrijf – een film van Hans van Gerven.
Opgenomen op een melkveehouderij in Cothen – Wijk bij Duurstede.
De film begint met de vertoning van een complex waar een grote grasmaaier zorgt voor de “brandstof” die de melkproducerende koeien nodig hebben. Dit bedrijf heeft, zoals tegenwoordig meer te zien is, een zuivelhuisje op het erf staan met zuivelautomaat. De stal ziet er verzorgd uit met zelfs massageborstels voor de koeien. De dieren kunnen binnen blijven of naar buiten gaan. Met een enkelband (bij de koeien !!) wordt in de gaten gehouden dat ze niet teveel voer binnen krijgen.
Daarnaast is het ook een fokbedrijf waarbij een stieradviesprogramma wordt gebruikt.
Dat boeren het moeilijk hebben komt ook aan de orde evenals het stikstofbeleid en het al dan niet uitkopen van boeren.
2. Hoogtepunten in Falkirk – een film van André van der Tuijn.
Opnames zijn gemaakt in het Schotse Falkirk van 2 zeer grote paardenhoofden van 30 meter hoog. Ze worden De Kelpies genoemd en bestaan uit zeer vele losse roestvrijstalen platen die alle anders van vorm zijn. De beelden zijn gemaakt door Andy Scott, een figuratief beeldhouwer. Scott baseerde zijn werk op de zogenaamde Clydesdale paarden, een sterk ras. Een Kelpie is, volgens de legende, een watergeest.
Het tweede deel van deze film gaat over een unieke manier van het schutten van schepen.
Om van Edinburgh naar Glasgow te varen moet je door 2 kanalen. In het verleden betekende de overgang van het ene kanaal in het andere de passage van 11 sluizen. Dat was tijdrovend. Met de “The Wheel” kan dat veel sneller. Deze scheepslift tilt boten 24 meter op in minder dan 10 minuten waardoor veel minder (klassieke) sluizen nodig zijn. De lift is een draaiend geheel van 2 enorme caissons gevuld met water of boot en water. Er wordt gebruik gemaakt van de wet van Archimedes zodat beide caissons altijd even zwaar zijn. De lift draait 180 graden waardoor een boot van beneden naar boven wordt gebracht en omgekeerd. Door het gelijke gewicht van de beide caissons is het draaiend geheel in evenwicht. Voor de draaiing is daarom niet meer energie nodig dan die voor een wasmachine …!
3. Op hoop van beter – een film van Hans van Gerven
Deze film laat een stellingmolen zien in Ingen (ten oosten van Culemborg). We zien een interview met 2 molenaars en een leerling molenaar. Er wordt voornamelijk tarwe gemalen. Er wordt uitleg gegeven over “opzeilen” en “afzeilen” van de molen (zeil aanbrengen of afhalen op de wieken). Door de wisselende windrichting kan er vandaag niet gemalen worden.
Dit is al derde molen van de afgelopen paar honderd jaar. De vorige 2 zijn afgebrand. Vandaar de naam Op hoop van beter.
In 1985 is de molensteen vervangen vanwege een defect. Een hele klus voor een object met een gewicht van 1500 kilogram. Na de vervanging werd er weer tarwe gemalen. Nu zonder maalgruis van de defecte molensteen.
4. Ik heb geen keuken – een film van Henny Hartevelt
De film begint met een tekst over onrust in de maatschappij, een dreigende burgeroorlog en niet meer gewenste “Fitalianen” in “Leistad”. Het telefoongesprek tussen een man en vrouw is onverstaanbaar. Zou dit “Fitaliaans” zijn?
In de daarop volgende 3 minuten zien we wat de man droomt.
Dat begint met een gemêleerd gezelschap van 4 personen dat rustig bij een bushalte staat te wachten. Dat beeld wordt plotseling wild verstoord door geweerschoten, explosies, sirenes, branden en de wegrennende busreizigers. Nadat ze een veilig (?) heenkomen hebben gevonden zegt een man tegen een van de vrouwen “heb je geen keuken”. Belangrijk onderwerp als je moet vluchten voor een “burgeroorlog” !
De vrouw reageert met “we hebben helemaal geen keuken, we hebben geen kamer, we hebben helemaal niks”. Nadat de 4 personen met een taxi zijn afgezet bij een bos, waaruit angstaanjagende geluiden hoorbaar zijn, ontwaakt de dromer met muziek van Mozart uit Le nozze di Figaro: voi che sapete (jullie die weten…)
5. Kleurloos – een film van Home Made Productions
Een film over het veranderend gezichtsvermogen van een vrouw. Op kleding in haar garderobekast zitten stickers waarop de kleur van de kleding is geschreven. Lastig als de stickers eraf vallen en je graag je favoriete kleur aan wilt. Een vriendin van de vrouw komt op bezoek en maakt een opmerking over haar kleurrijke outfit. De vrouw vertelt over haar staar en kegeldystrofie. Er is een alternatieve behandelmethode maar die is prijzig. De vriendin weet een kliniek (“Hoge Ogen”). Hier werken artsen Prisma, Staar, 
Blind en Spectrum. Met behulp van dobbelstenen wordt bepaald welke arts de ingreep mag uitvoeren. Omdat de vrouw de ingreep niet kan betalen wordt voor een eenvoudiger oplossing gekozen. Daarmee kan ze 1 kleur weer goed zien. De keuze wordt rood. Handig om te zien wanneer de aardbeien en tomaten rijp zijn vindt ze. Helaas kan de vrouw niet tegen het zien van bloed. Er volgt een tweede ingreep. 
Omdat de chloroform op is volstaat een bakje met bloed voor de narcose. Na deze ingreep zijn er andere problemen. Kleuren worden omgekeerd waargenomen. Gevaarlijk als een verkeerslicht op rood staat….! Er volgt een derde ingreep, “kleurentransplantatie”. Mevrouw ziet dan de buitenwereld in heldere kleuren maar ze is haar eigen kleuren wel kwijt. Terug naar de garderobe van mevrouw.
Wat fijn dat ze nu weer de kleuren van haar kleding ziet, maar de spiegel van haar garderobekast kan weg.
6. Vive la Bretagne – een film van Hans van Gerven
Deze film is gemaakt in Bretagne vanwege een feestje. De schoonmoeder Viviane van de dochter van Hans en Cobie wordt dan 80. Er zijn diverse wandelingen gefilmd in en om Fougères waarbij kastelen niet ontbreken. Dat geldt ook voor Saint-Malo. En pootje baden hoort daarbij. Wat een geluk dat net tijdens hun verblijf in Fougères de Olympische vlam voorbij komt.
Op het feestje wordt gezongen, gegeten, gedronken en getoost.
De moordpartij van krabben moet de kijker voor lief nemen. Er moet per slot van rekening “feestelijk” gegeten worden. En daar horen ook de oesters van de oesterbanken van Cancale bij.
Kennelijk mag je in Frankrijk de oesterschelpen nadat ze leeggeslurpt zijn op straat achterlaten.
Tot zover de Cinefleur kandidaten.
Dan zijn de films met kerstwensen aan de beurt. Drie mooie sfeerfilms met en zonder sneeuw.
Puur Nederlands maar ook van Franse bodem. En weer fraai montagewerk.
7. LVSL 2025-2026 – een film van Else van Laere
8. Crans fini – een film van Peter Bastiaanse
9. Kerstwens LVSL 2026 – een film van Jaap Rostohar
De stemformulieren worden verzameld en daarna is het pauze.
Als de drankjes op zijn worden de scores van de stemformulieren ingevoerd in een telprogramma waarna de uitslag meteen zichtbaar is.
Uitslag Cinefleurvoorkeuze:
1. Kleurloos van Home Made Productions
2. Hoogtepunten in Falkirk van André van der Tuijn
3. Ik heb geen keuken van Henny Hartevelt
De eerste plaats wordt beloond met een mooie bokaal gemaakt door Henny Hartevelt en een felicitatie van Leo van Aubel.
De totale duur van de 3 genomineerde films blijft gelukkig binnen de 30 minuten.
Filmclub LVSL doet dus met 3 films mee met de Cinefleurwedstrijd in februari 2026.
Bij de Kerstwensfilms is Kerstwens LVSL 2026 van Jaap Rostohar de winnaar.
Jaap ontvangt daarvoor een mooie surprise met Leo’s felicitaties.
Dank aan de makers van de ingezonden films.
Wim Hofman