Verslag filmanalyse 3 april 2017

Nadat de voorzitter de avond heeft geopend met een paar mededelingen, geeft hij aan dat er voor vanavond drie films zijn aangemeld. Daarna gaan we kijken naar een film die pionier van de Smalfilm, tevens oud-lid van de LVSL de heer Emile Timan.

De eerste film die wordt vertoond is van Dick Brouwer over een Caribbean cruise die hij dit jaar heeft gemaakt, met zijn vrouw. Zij vertrokken uit Fort Lauderdale (Florida) naar het eilandje Haif Moon Cay, (Bermuda), daarna door naar Aruba en Curacao. Vervolgens naar Cartagena in Bolivia, tenslotte in Costa Rica het regenwoud bewonderd. Ondanks dat de subtitel niet helemaal aansloot op de inhoud, verwachten wij toch weer mooie beelden van hem te zien te krijgen. En dat blijkt ook zo te zijn. Zijn, in mijn oren, typische klinkende voice-over stem brengt ons tot rust. Het is een lineair reisverslag. Zoals we inmiddels van Dick gewend zijn de beelden scherp en fraai en op muziek gemonteerd. De kritische en opbouwende analyse leert ons dat je, al voordat je de camera ter hand neemt, al moet weten waarover jouw verhaal gaat wil je de film tot een goed einde brengen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de cameraman de kijker het idee geeft dat de zee kan leeglopen, maar dat terzijde.

De muziek wordt door André als ‘te langdradig’ ervaren. Maar dat is een geheel persoonlijke smaak. Naast de beelden en de muziek wordt tot slot aandacht besteed aan het lettertype van de titel en niet te vergeten de interpunctie. De film is door de analist beoordeeld als een zeer verzorgde reisfilm die voor derden voldoende informatief is.

De tweede film komt van Hans van Gerven. Ben ik blij dat Henk Robbers mij heeft gevraagd om als reserve het verslag van de avond te maken. Maar weet, niets is als schrijver lastiger dan de kritische opbouwende geluiden over je eigen film aan het papier toe te vertrouwen.


Foto's: Coby Haring

De film is deel één van een serie van vijf en gaat over een fietsreis van Haarlem naar Santiago de Compostela in Spanje, die Hans en zijn vrouw Coby in 2014 en 2015 maakten.

Het is zijn eerste film en hij heeft voor het eerst een (nieuwe) videocamera in handen. In 2014 werd door de filmer alleen nog een fototoestel als filmtoestel gebruikt. Wat in de film niet te merken valt is dat de lineaire volgorde van de beelden in werkelijkheid anders was. Dat kwam omdat de tweede etappe na de eerste etappe om redenen een jaar uitgesteld moest worden. De voorbereidingen zaten tussen de eerste en tweede etappe in. De voice-over wordt als prettig ervaren. Sommige animaties, om de beelden aan te laten sluiten op de tekst, zijn misschien teveel aangedikt. Ook de interpunctie komt aan de orde. Uitgelegd wordt hoe zogenaamde geluidklappers kunnen worden vermeden. De korte muziekfragmenten passen goed bij de beelden.

Door de onervarenheid, en door zonder statief te filmen, is de cameravoering wel erg onrustig. Met het montagepakket Pinnacle zal dat niet helemaal te corrigeren zijn. Conclusie: ondanks de stills en vaak onrustige beelden blijft de film toch boeien.

De derde film komt wederom van Hans van Gerven. Eerst is hij beducht om een film in te sturen. Nu ineens twee. Deze film gaat over herten in de Amsterdamse waterleidingduinen; ingang bij de Zilk. De titel ‘in het wilde weg geschoten; is een dubbelzinnige aangezien de afgelopen periode tal van herten zijn afgeschoten.

In dit geval is de cameravoering rustig en zijn de beelden scherp. Doordat de film geheel uit totalen bestaat is er weinig spannends aan te beleven. De (sub) titel loopt jammer genoeg door/over het overzichtskaartje waardoor er teveel informatie ineens te zien is; dit wordt als verwarrend ervaren. Er wordt door André uitgelegd dat een pan niet in het ‘niets’ mag eindigen. De kijker moet juist zien waar de camera naar toe zwenkt. Een oplossing is de clip om te draaien, iets dat Hans nog nooit heeft toegepast. Ook een opmerking over een luider muziekfragment vraagt om aandacht. Conclusie: het is eerder een pianomuziekstuk met daarbij natuurbeelden dan andersom. Het maken van natuurfilms is heel erg moeilijk. André vindt het prima als dit soort montages ook de revue passeren om nog eens een aantal aandachtspunten extra te kunnen benoemen.

Tot slot zien wij een filmbiografie van pionier en (inmiddels overleden) oud-LSL voorzitter Emile Timan. Dhr. Timan was, samen met Herman Kleibrink de oprichter van de LSL. Dit is de voorloper van de LVSL. (*De “V” van Video is later toegevoegd).

Persoonlijk ben ik verrast door het type beelden dat hij heeft gemaakt. Met name ook de effecten door het gebruik van wateroppervlaktes enz. Hij was zijn tijd ver vooruit door zijn snelle beeldmontage. En wat dacht u van de manier waarop hij de kijker met zijn, Dj-achtige manier en dubbele draaitafel, de muziek de beelden liet versterken! Deze inmiddels overleden Ridder in de Orde van Oranje-Nassau zou heden ten dage ons nog veel hebben kunnen leren. Wij realiseren ons dat wij hier vanavond uiteindelijk allemaal zijn door zijn initiatief deze filmclub op te richten. Waarvan akte. Geweldig.

Voor het verslag: Hans van Gerven

P.S. volgende week neemt Henk mijn beurt over.

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)