Verslag filmwaardering van 2 november 2015

Na enkele mededelingen (het filmen van Sinterklaas gaat niet door wegens geldgebrek, de Cinefleur-voorkeuze is op 30 november, Henny Hartevelt zoekt figuranten voor zaterdag, van half twee tot drie, in polderpark Cronesteyn te Leiden) keek de goed gevulde Vogelvluchtzaal met André naar de volgende zeven van de acht ter beoordeling ingezonden films (een film van Pim van der Ende wordt wegens tijdgebrek doorgeschoven naar de volgende keer).

1. Spanje Mountain Wave (met een vliegtuigje - de motor uitgezet - naar zes kilometer hoogte zweven op luchtstromen boven de bergen - drie uur lang bij uiteindelijk 15 graden onder nul!). Filmmaker: Wil van Voorst.

2. Dames-dansvoorstelling zonder titel, buitenshuis in Noordwijk. Filmmaker: Patrick Randsdorp.

3. Duik in de onderwaterwereld van het natuurpark Oosterschelde en Grevelingen. Filmmaker: Kees Simmerman.

4. Zijn laatste wens (toelichting maakster: Een uittreksel uit mijn op verzoek van de nabestaanden gemaakte reportage van de begrafenis van een overleden vriend, wiens laatste wens een reis met een VW-busje was geweest - overeenkomstig deze wens werd nu een VW-busje als lijkwagen ingezet). Filmmaakster: Elly van der Bent.

5. Valle Verzasca Zwitserland. Filmmaker: Pim van der Ende.

6. Willemstad Curaçao (de pontonbrug en het vertrek van een cruiseschip). Filmmaker: Henk van der Lucht.

7. Paragliding in Zwitserland. Filmmaakster: Petra de Sterke.


Foto's: Coby Haring

Commentaar van André (behalve bij nummer 2 in zijn vertrouwde opbouwende trant):

Ad 1: Lineair gefilmde reportage; voice-over goed verstaanbaar, goede muziekkeuze; er had iets meer live geluid gebruikt kunnen worden - het gepiep van de instrumenten is spannend. Een korte titel voor het geheel, gevolgd door opgedeelde subtitels, zou voor de kijker leesbaarder zijn geweest. Wie-wat-waar-wanneer is goed verteld, de informatie voegt iets toe (herhaalt niet wat de beelden al zeggen. Twee ongeveer dezelfde shots kunnen beter niet aaneen worden geplakt, maar door een tussenshot onderbroken (anders lijkt het op een springer). Het schema van de mountain wave is verhelderend. De mededeling dat het tweetal door de wolken huiswaarts keert staat te ver van het bijbehorende beeld. Er is een goede afwisseling van totalen en close-ups, en de film heeft een goed slot.

Ad 2: Wie-wat-waar-wanneer ontbreekt. Het verslag heeft geen titel en levert geen enkele informatie bij de beelden (die wel scherp zijn, en in 21x9 verhouding). Er is met één camera met een beeld-stabiliserende lens ( op een éénpootstatief) gefilmd. Het prachtige geluid (als uit een concertzaal) is, wegens onbruikbaarheid van het brongeluid buitenshuis door vliegtuiglawaai, later toegevoegd - waarmee de buiten-beleving verloren is: het matcht gewoon niet met de beelden. We hebben hier te maken met een typische doelgroep film: een mooie herinnering voor de meiden. Al is er sprake van een poging tot actieve filmopname, met omcirkeling van de dansers en beelden van bovenaf, worden close-ups gemist. Er zou iets aan te doen zijn geweest door die totalen af te wisselen met interviewtjes van aanwezigen, zoals trotse ouders en trainers. Een tweede camera had close-ups kunnen maken.

Ad 3: Deze onderwateropnames van de grote diversiteit van ‘zeemonsters’ kan een prachtige natuurfilm worden, geschikt voor Cinefleur. Maar dan moet een deskundige wel vertellen wat we zien. Er zit (nog) geen verhaal in deze rechttoe rechtaan gefilmde, goed belichte beelden.
- Heel kritisch is André over de muziekkeuze. Eerst een zeemanslied over de horizon, dat onder water geen enkele functie meer heeft, later onder meer een lied van Andrea Bocelli, ‘waarvan ik de tekst niet begrijp’. Er zijn pogingen,- soms gelukt, soms niet - gedaan om op deze muziek te monteren. ‘Bocelli is in mijn ogen meer geschikt voor een begrafenis’, aldus de voorzitter.
- André: “Muziek hoeft niet altijd. Het borrelende geluid van de duikers is een verademing”. En ten slotte: de muziek liep na de beelden nog een hele minuut door. Einde film moet ook einde muziek zijn.

Ad 4: Ook weer een typische doelgroep film. Informatie buiten de film om is onmisbaar om de film te begrijpen.
- Het verhaal is lineair verteld; de beelden zijn scherp, het geluid is goed en passend. Emotioneel is de film geslaagd. Voor de vertoning bij ons zijn alle beelden van de familie bewust weggelaten.

Ad 5: Vakantiefilm met scherpe, maar vaak wiebelende, zonder statief opgenomen beelden, met cameo’s van de filmer en zijn vrouw. De muziek kabbelt maar door. André: “Laat de muziek af en toen eens weg.”
- In plaats van de talrijke titels ware een voice-over beter geweest.
- Gelukkig is het natuurgeluid wel hoorbaar.
- De kaart van de reis in de Zwitserse provincie Tessin (Ticino) is onduidelijk.
- En een laatste opmerking van André: “Mijn vakantiefilms laat ik hier nooit zien. Die duren uren...”

Ad 6: De voice-over is goed en rustig, bij onrustige camerabeelden. Ook hier voegt het vertelde iets toe aan de beelden. Jammer dat de film bijna geheel uit totalen bestaat.

Ad 7: Scherpe maar onrustige beelden. De muziek van Piazzolla overstemt het live geluid. Er zijn veel camerabewegingen die in de montage beter verwijderd hadden kunnen worden. Dat geldt ook voor het in- en uitzoomen. En we zien tweemaal dezelfde voorbereidingen van de paragliders.

Pim Lukkenaer

lvsl logo kleinLVSL clubavonden worden gehouden in: 
Buurtcentrum “Vogelvlucht”
Boshuizerlaan 5
2321 SG Leiden ZW. (Naast 5 meihal)